Με αρκετές μοιρασιές, η επιτροπή του Ντάρεν Αρονόφσκι δικαίωσε εν μέρει τον τίτλο του «γυναικείου» φεστιβάλ, αλλά επιβεβαίωσε τον «πολιτικό» χαρακτήρα του χαρίζοντας τη Χρυσή Αρκτο στον (σε απαγόρευση εξάσκησης του επαγγέλματος και εξόδου από το Ιράν) Τζαφάρ Παναχί και το «Taxi» του.



Εληξε πριν από λίγο η τελετή λήξης του 65ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου χωρίς ιδιαίτερες εκπληξεις, αλλά με πολλές μοιρασιές.


Με δύο βραβεία καλλιτεχνικού επιτεύγματος, δύο βραβεία σκηνοθεσίας (το ένα όχι στην καλύτερη γυναίκα σκηνοθέτη του Διαγωνιστικού Προγράμματος - αυτή ήταν η Λάουρα Μπισπούρι για το «Sworn Virgin» που έφυγε αδικαιολόγητα αβράβευτο), ένα βραβείο στη Ρουμανία που φεύγει πάντα δύσκολα από το Βερολίνο χωρίς διάκριση και το μεγάλο βραβείο στον Τζαφάρ Παναχί, η φετινή Berlinale δεν δικαίωσε εντελώς τα του «γυναικείου» φεστιβάλ, αλλά δικαίωσε τον πολιτικό της χαρακτήρα τόσο με την επιλογή του Τζαφάρ Παναχί για το μεγάλο βραβείο, όσο και με το «El Club» του Πάμπλο Λαραϊν που κατακεραυνώνει την καθολική εκκλησία.


Μια από τις καλύτερες ταινίες του Φεστιβάλ, το «Ixcanul» του Χαίρο Μπουσταμάντε έφυγε με την Αργυρή Αρκτο, ενώ τα πιο δίκαια βραβεία δόθηκαν στον Ανδρικό και Γυναικείο Ρόλο για τους συγκλονιστικούς πρωταγωνιστές του «45 Χρόνια» του Αντριου Χέι.


Αναλυτικά τα βραβεία του 65ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου:





Χρυσή Αρκτος
: «Taxi» του Τζαφάρ Παναχί / «Πολλές φορές το σπουδαίο σινεμά γεννιέται μέσα από τους περιορισμούς του. Ο Τζαφάρ Παναχί περιορισμένος (σ.σ του έχει απαγορευθεί η έξοδος από το Ιράν αλλά και η άσκηση του επαγγέλματός του) έκανε ένα ερωτικό γράμμα προς το σινεμά γιατί αντί να βγάλει οργή και αγανάκτηση για όλα αυτά που του συμβαίνουν, έβγαλε μόνο αγάπη», δήλωσε ο Ντάρεν Αρονόφσκι παραδίδοντας τη Χρυσή Αρκτο στην οικογένεια του Τζαφάρ Παναχί.





Σε μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της τελετής, η μικρή ανηψιά του Τζαφάρ Παναχί (που παίζει και στην ταινία) πηγαίνει στο πόντιουμ, της δίνουν την Αρκτο, πάει να πει κάτι και βάζει τα κλάματα και λέει «Είμαι πολύ συγκινημένη, συγγνώμη, δεν μπορώ να μιλήσω». Και μετά την πήρε αγκαλιά η επιτροπή για να ηρεμήσει. Ο Παναχί είχε κερδίσει βραβείο (σεναρίου) και με την προηγούμενη «απαγορευμένη» συμμετοχή του στη Berlinale το 2013 με το «Closed Curtain» - διαβάστε περισσότερα εδώ.




Αργυρή Αρκτος - Βραβείο της Επιτροπής
: «El Club» του Πάμπλο Λαραϊν / «Υπάρχουν πολλά πράγματα γύρω από την ιδέα της θρησκείας και στις μέρες μας ακόμη πολλοι άνθρωποι σκοτώνονται γι' αυτήν την ιδέα. Ελπίζω αυτό να σταματήσει.», δήλωσε ο σκηνοθέτης.




Αργυρή Αρκτος
: «Ixcanul» του Χάιρο Μπουσταμάντε





Καλύτερη Σκηνοθεσία: (εξ ημισείας) στον Ραντού Ζούντε για το «Aferim» και την Μαλγκορζάτα Σουμόφσκα για το «Body»




Καλύτερη Ηθοποιός
: Σαρλότ Ράμπλινγκ για τα «45 Χρόνια» του Αντριου Χέι / «Δεν θα κλάψω, ούτε θα πω πολλά ευχαριστώ. Το 1936 o πατέρας μου κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου και εγώ ως ανταγωνιστική ήθελα να κερδίσω κι εγώ κάτι κάποια στιγμή στο Βερολίνο. Νόμιζω πως αυτή η Αρκούδα τα κατάφερε. Ευχαριστώ Βερολίνο, ευχαριστώ Τομ, ευχαριστώ Τρίσταν, ευχαριστώ Αντριου για την ευκαιρία που μας έδωσες να ερμηνεύσουμε ένα κομμάτι αληθινής ζωής.»




Καλύτερος Ηθοποιός
: Τομ Κόρτνεϊ για τα «45 Χρόνια» του Αντριου Χέι / «Ο φίλος μου ο Αλμπερτ Φίνεϊ είχε κερδίσει ένα από αυτά το 1985. Εμένα μου πήρε 30 χρόνια.», δήλωσε παραλαμβάνοντας το βραβείο του ο αξιαγάπητος σπουδαίος Τομ Κόρτνεϊ.




Βραβείο Σεναρίου
: Πατρίσιο Γκούσμαν για το «The Pearl Button»




Βραβείο Καλλιτεχνικού Επιτεύγματος - Διεύθυνση Φωτογραφίας
: «Under Electric Clouds» του Αλεξέι Γκερμάν του νεότερου




Βραβείο Καλλιτεχνικού Επιτεύγματος - Διεύθυνση Φωτογραφίας
: «Victoria» του Σεμπάστιαν Σίπερ




Βραβειο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη (Panorama)
: «600 Miles» του Γκαμπριέλ Ριπστάιν

Hosanna


  • Χρυσή Αρκτος Καλύτερης Μικρού Μήκους Ταινίας: «Hosanna» του Να Γιουνγκ-κιλ
  • Αργυρή Αρκτος Καλύτερης Μικρού Μήκους Ταινίας: «Planet Sigma» της Μομόκο Σέτο
  • Βραβείο Audi Καλύτερης Μικρού Μήκους Ταινίας: «Bad at Dancing» της Τζοάνα Αρνοβ