Εμφάνιση αποτελεσμάτων : 1 έως 8 από 8

Θέμα: Πασχαλινά Ποιήματα

          
   
  1. #1
    Εγγραφή
    05-07-2009
    Μηνύματα
    12.183
    Ευχαριστώ
    8.187
    Εχει 12.654 Ευχαριστώ σε 7.116 Posts

    Favorite Πασχαλινά Ποιήματα

    Η βδομάδα των Παθών
    Λαϊκό ποίημα για τη Μεγάλη Εβδομάδα
    των Παθών




    Η βδομάδα των Παθών (Ανάσταση στην Κεφαλονιά)

    Μεγάλη Δευτέρα, μεγάλη μέρα.

    Μεγάλη Τρίτη, μεγάλη κρίση.

    Μεγάλη Τετάρτη, μεγάλο σκοτάδι.

    Μεγάλη Πέφτη, δάκρυο πέφτει.

    Μεγάλη Παρασκευή, θλίψη πολλή.

    Μεγάλο Σαββάτο, χαρές γιομάτο.

    Μεγάλη Λαμπρή, χάσκα μούσκα αυγό κι αρνί.




    http://www.ultragreek.com/forums/image.php?u=11&type=sigpic&dateline=1249092689

  2. Οι παρακατω 2 χρήστες σε ευχαριστούν Anatolh για το θέμα αυτό:

    geodon (22-04-11), hammer (21-04-11)

  3. #2
    Εγγραφή
    05-07-2009
    Μηνύματα
    12.183
    Ευχαριστώ
    8.187
    Εχει 12.654 Ευχαριστώ σε 7.116 Posts

    Unhappy Απάντηση: Πασχαλινά Ποιήματα

    Ο βασιλιάς του πόνου (Ειρήνη Ουσταγιαννάκη Ταχατάκη)



    Κουράστηκες να βγεις στο Γολγοθά
    με το βαρύ Σου το Σταυρό στον ώμο.
    Με χλευασμούς, μαρτύρια τρομερά
    ετράβηξες του Πάθους Σου το δρόμο.

    Σα να γροικώ κτυπήματα φρικτά,
    σα να θωρώ καρφιά να σε τρυπούνε.
    Μα λέξη ή γογγυσμό χείλη σεμνά,
    στους σταυρωτές δε βρήκανε να πούνε!




    Τώρα Σε βλέπω πάνω στο Σταυρό,
    περίλυπο χλωμό και πονεμένο.
    Πικρό τ΄ Άγιο Σου στόμα και στεγνό,
    τ΄ άσπιλο το κορμί Σου μαραμένο.


    Το κάλλος Σου τ΄ ανέκφραστο θωρώ,
    αγνώριστο μες στη βαθιά οδύνη.
    Μα δείχνεις της ψυχής το θησαυρό
    κι ως τη στερνή πνοή την καλωσύνη.


    Τ΄ Άγιο Σου αίμα κόκκινο, καυτό
    την κέρινη την όψη Σου χαράζει
    το Σταυρικό Σου πάθος το βουβό,
    το Θρόνο τ΄ ουρανού σου ετοιμάζει.


    Ω Βασιλιά μου Συ των ουρανών,
    Συ γίνηκες και βασιλιάς στον πόνο,
    για να χαρίσεις βάλσαμο τρανό
    σ΄ αυτούς που γράψανε της αδικίας το Νόμο.


    Κι υπέφερες τα πάθη τα φρικτά
    μ΄ υπομονή και πλέρια καρτερία
    και χάρισες στον κόσμο Σου μ΄ αυτά
    την πιο γλυκιά, τρανή παρηγορία.


    http://www.ultragreek.com/forums/image.php?u=11&type=sigpic&dateline=1249092689

  4. Οι παρακατω 2 χρήστες σε ευχαριστούν Anatolh για το θέμα αυτό:

    geodon (22-04-11), hammer (21-04-11)

  5. #3
    Εγγραφή
    05-07-2009
    Μηνύματα
    12.183
    Ευχαριστώ
    8.187
    Εχει 12.654 Ευχαριστώ σε 7.116 Posts

    Unhappy Απάντηση: Πασχαλινά Ποιήματα

    Της Παναγιάς το κλάμα

    Στην αγρυπνία της Μεγάλης Παρασκευής το Πάσχα,
    τραγουδιέται από μαυροφόρες γυναίκες




    Κάτω στα Ιεροσόλυμα και του Χριστού τον τάφον,
    η Παναγιά εκάθητο μόνη και μοναχή της,
    Την προσευχή της έκανε για τον μονογενή της.
    'κούει βρονταίς, ΄κούει στραπαίς και οντηραίς μεγάλαις
    άγια βώδια σφάζουσιν ή πρόβατα συζεύγουν;
    Χύνει να δη την πόρτα της να δη την γειτονιά της.
    Θωρεί πάνω, θωρεί κάτω, θωρεί, ψυχή δεν βλέπει
    θωρεί τον ουρανόν θαμβόν και τ' άστρα βουρκωμένα
    το φεγγαράκι τάγλαμπρόν στο αίμα βουτηγμένον.
    Και πάλι κι ανατήρησε θωρεί τον άϊ-Γιάννη,
    θωρεί τον και κατέβαινε κλιαμένον και δαρμένον,
    κι εκράτει μεσ' την χείρα του μανδήλι ματωμένον
    κι εκράτει και στην άλλη του μαλλιά της κεφαλής του
    κι εκράτει και στα νύχια του κρέας του μαγουλού του.
    Κι η Παναγιά τον ερωτά κι η Παναγιά του λέγει:
    -Άϊ μου Γιάννη Πρόδρομε και βαπτιστά του Γυιού μου,
    δεν είδες το παιδάκι μου και τον μονογενή μου;
    -Δεν έχω στόμα να σου πω, χείλη να σου μιλήσω
    και σιδερένια σωτικά να σου το μολογήσω.
    Θωρείς το κείνο το βουνό, το υψηλό, το μέγα
    πούχει την μαύρη γη κορφή, τον ουρανόν παντέρα;
    Εκεί τον έχουν οι 'βριοι εξόγκωνον δεμένον
    σαν κλέπτη τον επιάσανε, σαν πόρνο τον κρατούσι
    σαν να χωρίζη αντρόγυνο εκεί τον τυρανούσι.
    Βγάζουν τον χρυσοσκούφιον και βάζουν του αγκαθένιο.
    Βγάζουν το χρυσοζώναρον και βάζουντου τον βάτον.
    Βγάζουν τα χρυσοπάπουτσα και βάζουν του τσαρούχια.
    Η Παναγιά σαν άκουσε λιγοθυμιά της ήλθε.
    Σταμνιά νερό την 'πηρετούν τρία κανιά τον μόσχον
    και έξη το ροδόσταμον ώστε που να συμφέρη.
    Κι η Παναγιά συνέφερε κι αυτόν τον λόγον είπεν:
    -Ας έλθ' η Μάρθα, η Μαρία και του Λαζάρου η μάνα
    και του Προδρόμου η αδελφή και η άλλη Αλισάβη,
    και πάμε να τον πάρωμεν προτού μας τον σταυρώσουν
    και πριν του βάλουν τα καρφιά και μας τον θανατώσουν.
    Στρατί, στρατί, το πιάσανε, στρατί το μονοπάτι,
    και το στρατί τους έβγαλε σ' ένα μικρό βρυσάκι,
    κι εδίψασεν η Παναγιά 'σκύψεν να πιη λιγάκι
    'κούει χαλκιά κι ηχάλκευε χαλκιά με τα παιδιά του,
    χαλκιά με τη γυναίκα του και με τη φαμιλιά του
    -μωρή μωρέ ατσίγγανε, ήντανε αυτά που κάνης,
    -βριοί μου παραγγείλασι περόνια να τους κάμω.
    Εκείνοι μούπαν τέσσερα και εγώ τους κάνω πέντε
    τα δυο στα δυο του γόνατα, τα δυο στα δυο του χέρια
    και τ' άλλο το φαρμακερό να μπήξουν στην καρδιά του
    να τρέξη αίμα και νερό να λιγωθή η ψυχή του.
    -Μωρή μωρέ ατσίγγανε ψωμί να μην χορτάσης
    ουδέ την τραχηλίτσα σου ποτέ να μην αλλάξης:
    μωρή μωρέ ατσίγγανε δείξε μου τον υιόν μου.
    Για δείξε μου τον γιόκα μου και τον μονογενή μου.
    Θωρείς εκείνο το βουνό το υψηλό το μέγα
    πούχει την μαύρη γην κορφή τον ουρανόν παντέρα;
    Εκεί τον έχουνε οι 'βριοί εξόγκωνον δεμένον.
    Ώραις η Παναγιά 'κλαίεν, ώραις και μοιρολόγα
    στρατί, στρατί τον πιάσανε, στρατί το μονοπάτι
    το μονοπάτ' τους έβγαλεν εις του ληστού την πόρταν
    βρίσκει την πόρτα σφαλιστή και τα κλειδιά παρμένα,
    τα έρημα παράθυρα σφιχτά μανταλωμένα,
    κι έδεσε τα χεράκια της την πόρτα παρεκάλει:
    -Άνοιξε πόρτα του βριού και πόρτα του Πιλάτου!
    Κι η πόρτα απ' τον φόβο της ανοίγει μοναχή της.
    Μπαίνει πάνω η Παναγιά καθίζει στο κρεββάτι.
    -Παρακαλώ σε Μωϋσή, δείξε μου τον υιόν μου.
    -Θωρείς τον κείνον τον χλωμόν, κείνον τον κιτρινιάρην;
    Εκείνος ειν' ο γιόκας σου και ο μονογενής σου,
    Η Παναγιά σαν τ' άκουσε λιγοθυμιά της ήλθε:
    -Φέρτε μαχαίρι να σφαγώ κρημνόν για να κρημνίσω
    κι ένα ποτάμι θάλασσα για να ψυχομαχήσω.
    Χριστός απολογήθηκεν όπου 'ταν σταυρωμένος.
    -Μάνα μου σαν πνιγής εσύ, πνίγονται κι άλλαις μάναις
    άμε, μάνα στο σπίτι μας και στο αρχοντικό μας
    και πίνε άδολο κρασί κι αφράτο παξιμάδι,
    να φαν μανάδες με παιδιά, παιδιά δίχως μανάδες
    και τα καλά τ' αντρόγυνα με τους καλούς των άνδρες,
    μάνα το μέγα Σάββατο που παίζουν οι καμπάναις
    τότε και σύ μανούλα μου θα 'δης χαραίς μεγάλαις.


    http://www.ultragreek.com/forums/image.php?u=11&type=sigpic&dateline=1249092689

  6. Ο παρακάτω χρήστης σε ευχαριστεί Anatolh για το ποστ σου

    geodon (22-04-11)

  7. #4
    Εγγραφή
    05-07-2009
    Μηνύματα
    12.183
    Ευχαριστώ
    8.187
    Εχει 12.654 Ευχαριστώ σε 7.116 Posts

    Favorite Απάντηση: Πασχαλινά Ποιήματα

    Ο Χριστός και τα παιδάκια (Στέλιος Σπεράντσας)



    Αφήστε τα παιδιά να ρθούν σε μένα,
    φτωχών αθώα παιδιά και ταπεινών.
    Αφήστε τα να παίξουνε σιμά μου.
    Γι αυτά είν΄ η βασιλεία των ουρανών.


    Τα χέρια μου ως απλώνω να ευλογήσω,
    Τα ολόσγουρα ας χαϊδέψουν τους μαλλιά.
    Χαρά μου είν΄ η χαρά τους. Κι ας μου γίνει
    Μικρή πάλι η ζωή μου μια σταλιά.


    Παιδάκια γεωργών, φτωχών ψαράδων.
    Τι ξέρετε όμως, τάχα, έναν καιρό
    Για με, για την αλήθεια, αν δεν φορέσουν
    Στεφάνι μαρτυρίου αγκαθερό;


    Αφήστε τα ναρθούν όλα σε μένα
    με την αθώα, την άδολη καρδιά,
    Τους πόθους τους να πουν, να μου ιστορήσουν.
    Αφήστε να ευλογήσω τα παιδιά.


    http://www.ultragreek.com/forums/image.php?u=11&type=sigpic&dateline=1249092689

  8. Ο παρακάτω χρήστης σε ευχαριστεί Anatolh για το ποστ σου

    geodon (22-04-11)

  9. #5
    Εγγραφή
    05-07-2009
    Μηνύματα
    12.183
    Ευχαριστώ
    8.187
    Εχει 12.654 Ευχαριστώ σε 7.116 Posts

    Favorite Απάντηση: Πασχαλινά Ποιήματα

    Εαρινή Συμφωνία (Γιάννης Ρίτσος)



    Άκου τα σήμαντρα
    των εξοχικών εκκλησιών.
    Φτάνουν από πολύ μακριά
    από πολύ βαθιά.
    Απ' τα χείλη των παιδιών
    απ' την άγνοια των χελιδονιών
    απ' τις άσπρες αυλές της Κυριακής
    απ' τ' αγιοκλήματα και τους περιστεριώνες
    των ταπεινών σπιτιών.

    Άκου τα σήμαντρα
    των εαρινών εκκλησιών.
    Είναι οι εκκλησίες
    που δε γνώρισαν τη σταύρωση
    και την ανάσταση.

    Γνώρισαν μόνο τις εικόνες
    του Δωδεκαετούς
    που 'χε μια μάνα τρυφερή
    που τον περίμενε τα βράδια στο κατώφλι
    έναν πατέρα ειρηνικό που ευώδιαζε χωράφι
    που 'χε στα μάτια του το μήνυμα
    της επερχόμενης Μαγδαληνής.

    Χριστέ μου
    τι θα 'τανε η πορεία σου
    δίχως τη σμύρνα και το νάρδο
    στα σκονισμένα πόδια σου;


    http://www.ultragreek.com/forums/image.php?u=11&type=sigpic&dateline=1249092689

  10. Ο παρακάτω χρήστης σε ευχαριστεί Anatolh για το ποστ σου

    geodon (22-04-11)

  11. #6
    Εγγραφή
    05-07-2009
    Μηνύματα
    12.183
    Ευχαριστώ
    8.187
    Εχει 12.654 Ευχαριστώ σε 7.116 Posts

    Favorite Απάντηση: Πασχαλινά Ποιήματα

    τα Ρουσάλια

    Πασχαλινά κάλαντα
    από το Αγρίνιο


    Καλώς σ' έβραμε αφέντη, άρχοντά μου και λεβέντη

    Να στα πούμε τα Ρουσάλια, πέστε τα ρε παλικάρια

    Να στα πούμε σένα πρώτα, που σε βρήκαμε στην πόρτα

    Και ξιστέρου της κυράς μας και της ρουσοπέρδικάς μας

    Κάτω σ' ένα περιβόλι, δάφνη και μηλιά μαλώνει

    Δάφνης πήρα εγώ κλωνάρι, να με πάρει το ποτάμι

    Να με πάει δύση-δύση, κάτω στη γιαλέρνια βρύση

    Όπου πλένουν οβριοπούλες, καματίζουν τουρκοπούλες

    Βάλε το δεξί σου χέρι, μες στην αργυρή σου τσέπη

    Βγάλε το εικοσιπεντάρι, δος το του σαχανατάρη

    Να σας πούμε Χριστός Ανέστη, που ετάφη και ανέστη.


    http://www.ultragreek.com/forums/image.php?u=11&type=sigpic&dateline=1249092689

  12. Ο παρακάτω χρήστης σε ευχαριστεί Anatolh για το ποστ σου

    geodon (22-04-11)

  13. #7
    Εγγραφή
    05-07-2009
    Μηνύματα
    12.183
    Ευχαριστώ
    8.187
    Εχει 12.654 Ευχαριστώ σε 7.116 Posts

    Προεπιλογή Απάντηση: Πασχαλινά Ποιήματα

    Το μοιρολόϊ της Παναγίας



    μεσαιωνικό μακροσκελές
    ομοιοκατάληκτο στιχούργημα
    λόγιας προέλευσης

    ΘΡΑΚΗ
    ...
    Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα
    σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπιούνται
    σήμερα βάλανε βουλή οι άνομοι Εβραίοι
    για να σταυρώσουν το Χριστό, των πάντων βασιλέα.
    Κι ο Κύριος ηθέλησε να μπει σε περιβόλι
    να λάβει δείπνο μυστικό, για να τον λάβουν όλοι.
    Η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της
    τας προσευχάς της έκανε για τον μονογενή της.
    ...
    ΜΑΡΜΑΡΑΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
    ...
    Φωνή εξήλθ' εξ ουρανού
    Φωνή εξήλθ' εξ ουρανού κι απ' αρχαγγέλου στόμα.
    Σώνουν κυρά μου οι προσευχές, σώνουν και οι μετάνοιες
    και τον υιόν σου πιάσανε και στο χαλκιά τον πάνε
    και στου Πιλάτου τας αυλάς, εκεί τον τυραννάνε.
    Η Παναγιά σαν τ' άκουσε έπεσε και λιγώθη,
    σταμνιά νερό της ρίξανε όσο να 'ρθεί ο νους της
    κι απάνω που συνέφερε, τούτον τον λόγο λέγει.
    ...
    ΦΟΥΡΝΟΙ ΙΚΑΡΙΑΣ
    ...
    -Ας έρθ' η Μάρθα κι η Μαριά και του Λαζάρου η μάνα
    και του Προδρόμου η αδερφή κι οι τέσσερις αντάμα.
    Επήραν το στρατί-στρατί, στρατί το μονοπάτι
    και ο στρατίς τους έβγαλε στ' ατσίγγανου την πόρτα.
    -Ώρα καλή σ' ατσίγγανε κι ίντα που μαστορεύεις;
    -Οβραίοι μου παραγγείλανε καρφιά για να τους φιάξω,
    μου παραγγείλαν τέσσερα, μα' γώ τους φτιάχνω πέντε.
    -Σύ Φαραέ που τά 'φτιαξες, εσύ θα μου διδάξεις.
    -Τα δυο θα μπουν στα χέρια του και τ' άλλα δυο στα πόδια,
    το πέμπτο το φαρμακερό θα μπει μες στην καρδιά του.
    ...
    ΦΟΥΡΝΟΙ ΙΚΑΡΙΑΣ
    ...
    -Άντε μωρέ ατσίγγανε, στάχτη να μη ποτάξεις
    μηδέ διπλό πουκάμισο στη ράχη σου μη βάλεις.
    Επήραν το στρατί-στρατί, στρατί το μονοπάτι
    και το στρατί τους έβγαλε μες στου ληστού την πόρτα.
    -Άνοιξε πόρτα του ληστού και πόρτα του Πιλάτου.
    Κι η πόρτα από το φόβο της ανοίγει μοναχή της.
    Τηρά δεξιά, τηρά ζερβά, κανένα δε γνωρίζει,
    τηρά και δεξιότερα, βλέπει τον άι-Γιάννη.
    ...
    ΡΕΪΖΝΤΕΡΕ ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ, ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ
    ...
    Άι-άι μου Γιάννη Πρόδρομε και βαφτιστή του γιου μου,
    που εί- που είναι 'με ο γιούκας μου και 'σε ο δάσκαλός σου.
    -Δεν έ- έχω στόμα να στα πω, γλώσσα να στα μιλήσω
    κι ούτ η- κι ούτ' η καρδιά μου τα βαστά να σου τα μολοήσω.
    ...
    ΠΟΝΤΟΣ
    ...
    Βλέπεις εκείνον τον γυμνόν, τον παραπονεμένον,
    όπου φορεί πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο,
    όπου φορεί στην κεφαλή ακάνθινο στεφάνι,
    εκείνος είν' ο γιόκας σου και 'με ο διδάσκαλός μου.
    ...
    ΜΠΑΪΝΤΙΡΙ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
    ...
    Η Παναΐα τ' άκουσε, πέφτει λιγοθυμάει
    νερό σταμνιά την περεχούν, τρία γυαλιά του μόσχου,
    τέσσερα το ροδόστατμο ώστε να συνεφέρει,
    κι απάνω που συνέφερε τούτο το λόγο λέγει.
    - Δεν έχ' γκρεμό να γκρεμιστώ για το μονογενή μου
    δεν έχ' μαχαίρι να σφαγώ για το μονογενή μου
    δεν έχ' σκοινί να κρεμαστώ για το μονογενή μου.
    Απολογιέται κι ο Χριστός της μάνας του και λέγει.
    - Μάνα μ' αν γκρεμιστείς εσύ, γκρεμιέτ' όλος ο κόσμος,
    μάνα μου αν σφαγείς εσύ, σφάζετ' όλος ο κόσμος,
    μάνα μ' αν κρεμαστείς εσύ, κρεμιέτ' όλος ο κόσμος.
    Πάρτο μάνα μου υπομονή, να πάρ' όλος ο κόσμος.
    Άντε μάνα μου στο καλό και διάφορο δεν έχεις,
    μόν' το μεγάλο Σάββατο κάτσε να μ' απαντέχεις.
    ...
    ΜΥΤΙΛΗΝΗ
    ...
    Πηγαίνει στο σπιτάκι της και στρώνει το τραπέζι
    κι έκατσε και περίμενε τον ερχομό του γιου της.
    Πέρασε και η αγιά Καλή και την καλησπερίζει.
    - Ποιoς είδε γιο εις το σταυρό και μάνα στο τραπέζι.
    - Άντε και σy αγιά Καλή, νa 'σαι καταραμένη,
    παπάς να μη σε λειτουργά, διάκος να μη σε ψέλνει,
    μόνο στην άκρη του γιαλού το κύμα να σε δέρνει.
    Το λόγο δεν τελείωσε κι ανοίξαν τα ουράνια,
    βλέπει το γιό της κι έρχεται σα φως και σα λαμπάδα.

    ΚΥΠΡΟΣ
    ...
    Άρκοντες αφικράστε μου της Δέσποινας τον θρήνον
    πώς κλαίει τον μονογενή εις τον Σταυρόν εκείνον.
    Αδέ μαντάτο σκοτεινόν και μέρα λυπημένη
    που ήρτε σήμερον σ' εμέ, την πολοπικραμένη.
    Πού πιάσαν τον Υιούλην μου κι έμεινα ορφανεμένη
    κι ο κόσμος κλαίει ουρανέ κι η γη σκοτεινιασμένη.
    Ο ήλιος εσκοτίστηκεν κι όλον το φως εχάθη
    και το φεγγάριν τ' ουρανού κατά πολλά επικράνθη.
    Όρη αναστενάξετε και πέτρες ραϊστείτε
    και ποταμοί στραγγίσετε και δένδρα μαραθείτε.
    ...
    αποσπάσματα


    http://www.ultragreek.com/forums/image.php?u=11&type=sigpic&dateline=1249092689

  14. Ο παρακάτω χρήστης σε ευχαριστεί Anatolh για το ποστ σου

    geodon (22-04-11)

  15. #8
    Εγγραφή
    05-07-2009
    Μηνύματα
    12.183
    Ευχαριστώ
    8.187
    Εχει 12.654 Ευχαριστώ σε 7.116 Posts

    Favorite Απάντηση: Πασχαλινά Ποιήματα

    Η Μάνα του Χριστού (Κωστής Βάρναλης)



    Πώς οι δρόμοι ευωδάνε με βάγια στρωμένοι,
    ηλιοπάτητοι δρόμοι και γύρω μπαξέδες!
    Η χαρά της γιορτής όλο πιότερο αξαίνει
    και μακριάθε βογκάει και μακριάθε ανεβαίνει.

    Τη χαρά σου, Λαοθάλασσα, κύμα το κύμα,
    των αλλώνε τα μίση καιρό τήνε θρέφαν,
    κι αν η μαύρη σου κάκητα δίψαε το κρίμα,
    να που βρήκε το θύμα της, άκακο θύμα!

    Φεύγεις πάνω στην άνοιξη, γιε μου καλέ μου.
    Ανοιξή μου γλυκιά, γυρισμό που δεν έχεις.
    Η ομορφιά σου βασίλεψε κίτρινη, γιε μου,
    δε μιλάς, δεν κοιτάς πώς μαδιέμαι, γλυκέ μου!

    Κει στο πλάγι δαγκάναν οι οχτροί σου τα χείλη...
    Δολερά ξεσηκώσανε τ' άγνωμα πλήθη,
    κι όσο ο γήλιος να πέση και νά 'ρθη το δείλι,
    το σταυρό σου καρφώσαν κι' οχτροί σου και φίλοι.

    Μα γιατί να σταθής να σε πιάσουν! Κι ακόμα,
    σα ρωτήσανε: "Ποιος ο Χριστός;" τί 'πες "Νά 'με"!
    Αχ! δεν ξέρει τι λέει το πικρό μου το στόμα!
    Τριάντα χρόνια παιδί μου δε σ' έμαθ' ακόμα!




    http://www.ultragreek.com/forums/image.php?u=11&type=sigpic&dateline=1249092689

  16. Ο παρακάτω χρήστης σε ευχαριστεί Anatolh για το ποστ σου

    geodon (22-04-11)

Παρόμοια Θέματα

  1. Απαντήσεις: 0
    Τελευταίο Μήνυμα: 26-04-13, 16:14
  2. Απαντήσεις: 0
    Τελευταίο Μήνυμα: 08-04-11, 04:08

Tags for this Thread

Δικαιώματα - Επιλογές

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
  • BB code is σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] code is σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας