PDA

Επιστροφή στο Forum : Ερπητική λοίμωξη του στόματος : Η διά βίου "επίσκεψη" του ερπητοϊού



geodon
21-06-10, 17:07
Η προσβολή από τον ιό του απλού έρπητα (herpes simplex virus-HSV) είναι μία από τις συχνότερες λοιμώδεις νόσους που ανευρίσκονται στο γενικό πληθυσμό. Η πρωτοπαθής λοίμωξη του στόματος από τον HSV γίνεται συνήθως στην παιδική ηλικία και μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να συνοδεύεται από έντονα συμπτώματα.

1972

Αναπτύσσονται πολλαπλές φυσαλίδες στο στοματικό βλεννογόνο που σπάνε και καταλείπουν επώδυνες ελκώσεις ενώ το άτομο μπορεί να παρουσιάσει πυρετό, αμφοτερόπλευρη τραχηλική λεμφαδενίτιδα, κακουχία, δυσφαγία και δυσκαταποσία, με κίνδυνο αφυδάτωσης ιδίως για τα παιδιά. Σε όλες τις περιπτώσεις παρατηρείται ανάπτυξη τέτοιων βλαβών στα ούλα, ενώ μπορεί να προσβληθεί και το ερυθρό κράσπεδο των χειλέων.

Μετά την πρωτοπαθή λοίμωξη ο ερπητοϊός παραμένει δια βίου σε λανθάνουσα κατάσταση στα γάγγλια του τρίδυμου νεύρου και κατά διαστήματα ενεργοποιείται ξανά και εμφανίζεται συνηθέστερα με τη μορφή του επιχείλιου έρπητα.

Οι προδιαθεσικοί εκείνοι παράγοντες που προκαλούν την αφύπνιση και επαναδραστηριοποίηση του ερπητοϊού είναι η υπερβολική έκθεση στην υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία (π.χ μετά από παρατεταμένη ηλιοθεραπεία τώρα το καλοκαίρι) ή στο ψύχος, ο τραυματισμός, η έμμηνος ρύση, το στρες (π.χ ακόμη και μετά από ένα επίπονο οδοντιατρικό ραντεβού ο ασθενής μπορεί να αναπτύξει δευτεροπαθή ερπητολοίμωξη ενδοστοματικά), η κόπωση.

Στη δευτεροπαθή λοίμωξη από τον ερπητοϊό έχουμε την ανάπτυξη μικρών φυσαλίδων στο ερυθρό κράσπεδο των χειλέων και στο παρακείμενο δέρμα, οι οποίες στη συνέχεια σπάνε και αφήνουν έλκωση η οποία καλύπτεται από αιμορραγική συνήθως εφελκίδα («καύκαλο») μέσα σε 24-48 ώρες.

1973Σε υγιή κατά τ’άλλα άτομα ο επιχείλιος έρπητας είναι ήπιος και αυτοπεριοριζόμενος, όμως μπορεί να συνοδεύεται από πόνο και οίδημα.

Πολλή προσοχή χρειάζεται στο να μην αγγίζει κανείς τις ερπητικές βλάβες των χειλέων ή του στόματος με γυμνά χέρια και μετά να αγγίζει τα μάτια του. Υπάρχει κίνδυνος προσβολής των δαχτύλων αλλά και των ματιών από τον ερπητοϊό και ανάπτυξης σοβαρών προβλημάτων που μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και στην τύφλωση. Επίσης, σκόπιμο είναι μετά τη αποδρομή της λοίμωξης να αλλάζουμε οδοντόβουρτσα για να μη διασπείρουμε τον ιό.


Θεραπευτικά χορηγούνται κατά περίπτωση τοπικά ή συστηματικά αντιικά σκευάσματα συνήθως ακυκλοβίρη ή βαλακυκλοβίρη. Η αγωγή είναι χρήσιμη κυρίως αν ξεκινήσει με τα πρόδρομα συμπτώματα, δηλαδή όταν το άτομο αισθανθεί το γνώριμο πια κάψιμο ή κνησμό στην περιοχή των χειλέων, όταν ακόμη δεν έχει σχηματισθεί η φυσαλίδα.


Σε εκείνη τη φάση η τοπική εφαρμογή μιας αντιικής αλοιφής μπορεί να μειώσει το χρόνο επούλωσης και τον πόνο. Σε άτομα που υποφέρουν από συχνές υποτροπές της ερπητολοίμωξης μπορεί να χορηγηθεί κατάλληλη προφυλακτική αγωγή, ενώ σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να χορηγείται κορτιζονοθεραπεία, καθώς αυτή μπορεί να προκαλέσει έξαρση της ερπητολοίμωξης.

1974* Καραθανάση Βασιλική DDS, MSc. Οδοντίατρος - Στοματολόγος Υποψήφια Διδάκτωρ – Επιστ. Συνεργάτης Εργαστηρίου Στοματολογίας Οδοντιατρικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών - τ. Επιστ. Συνεργάτης της Μονάδας Οδοντιατρικής Αντιμετώπισης Ογκολογικού Ασθενούς της Οδοντιατρικής Σχολής του Παν/μίου Αθηνών

Πηγή : cosmo.gr